Photo dump: A Flashback Friday, My Ocean Park Adventure 2008

ย 

OCEAN PARK!!!
OCEAN PARK!!!

MY OCEAN PARK ADVENTURE 2008

Highlights:

Magpatuloy sa pagbasa

Advertisements

My webbie design… :)

Hi everyone! ๐Ÿ™‚ It’s been a while since I wrote here… Yes, I miss telling stories about what happen to me. ๐Ÿ™‚ I have tons of stories to tell but let me first tell you the reason why I suddenly stop blogging. ๐Ÿ™‚ I just realize that my design here doesn’t really suit who I am. I don’t know call me “maarte” or what but that’s how I feel about it. My old design looks like a plain girly-girly site and a bit messy. I know deep inside I am a messy person for a certain time with my things but when I had the feeling that I need to clean it. I am an “OC” over-conscious person, I don’t want to see a single dust in it and if that would cost me a lot of time, it’s okay as long as there will be no dust. I have an allergy over dust so when it is really dirt, I feel itchiness in my skin and would turn it red.ย  Anyways go back to the topic, Yes I had realize that I need to change the design of my blog after all that happen in my life in the past few months. I want a design that would highlight how tough I am after facing all those battle that I had been thru. So, I had created my own css design for my website to be and had focus on it since as you know I am a web designer by heart not by mind. By the way, this is the screen shot of website design that I created.

website

Magpatuloy sa pagbasa

Pag-ibig na di magmamaliw kahit kailan pa manโ€ฆ โ€“ Ang istorya namen ng mama ko part 3

Hello Everyone! It’s been weeks since nung huli ako nakapag post… Anyways, eto na ang continuation at ang last part ng story namen ng mama ko… Sana mag-enjoy kayong basahin kahit na medyo mahaba ito… ๐Ÿ™‚

942501_187537881402395_2131816842_n

April 17, 2013 โ€“ Habang nasa ICU ako dumating ang kaibigan ko na si Kath para bumisita kaso hindi ko na siya nakita pa dahil nasa loob ako ng ICU at nagkakagulo na kami. Sinabi niya saken na asikasuhin ko na muna ang mama ko dahil mas kailangan ako nito. Nagpapasalamat naman ako sa kanya dahil kahit na may trabaho siya at hindi ko siya nakita ay pinuntahan pa din niya ako. ๐Ÿ™‚ Noong nakalabas na ko sa ICU tinanung ako ng mga tita ko kung kamusta daw si mama, sinabi ko na ayos na siya at inaalagaan na siya ni Jerome (ang nurse ni mama sa hospital). Maya-maya lang nagtext saken ang kaibigan ko na si Alyssa sinabi niya na nasa PGH na daw sila at ayaw daw sila papasukin ni Addie dahil past 9 na at ang oras lamang ng pagbisita ay hanggang alas-nwebe ng gabi kaya naman sinabi ko na pupuntahan ko na lang sila sa Lobby. Pag dating ko dun agad ako niyakap ng dalawa kong kaibigan at nakipagkwentuhan saken lumabas din ang mga tita ko at pinsan dahil kakain daw sila. Inaya din ako nila Addie at Alyssa na kumain sa Mcdonaldโ€™s dahil alam nila na hindi pa ko kumakain ng hapunan. Noong nasa Mcdo na kami sinabi nila na nabigla sila sa nangyari sa mama ko at pinakwento saken ang mga nangyari. Habang nagkukwento ako ay pinipigilan kong umiyak dahil alam ko maaaring maramdaman iyon ng mama ko at sa mga oras din na iyon ay pinipilit ko nang tanggapin ang maaring mangyari. Natuwa ako dahil pinipilit akong aliwin ng dalawa kong kaibigan para kahit papano ay mapawi ang lungkot na nadarama ko. Pagkatapos namen kumain ay bumalik na kami sa PGH at dahil wala na kameng kwarto dahil nasa ICU na ang mama ko, sa labas na lamang kami umupo. Mga bandang alas onse ay nagpaalam na din ang dalawa kong kaibigan dahil may mga trabaho pa sila kinabukasan. Nagpasalamat ako sa kanila dahil naparamdam nila sakin na mahal nila ako. Pag-alis nila ay dumiretso na ko sa sasakyan namen dahil doon kami matutulog ng mga tita ko. Habang nagpaantok ako ay hindi mawala sa ISIP ko ang TANONG na โ€œBakit hindi pa sumuko mama ko kanina sa ICU e nandoon na kaming lahat at nagpaalam na din ako.โ€ Buong gabi yan lamang ang nasa isip ko at hindi ko maintindihan kung ano pa ang hinihintay ng mama ko. Matapos ang ilang minuto nakatulog na din ako. Noong gabi din na iyon nagpakita sa panaginip ko ang mama ko at binigyan ako ng kapirasong puting blangkong papel kaya naman bigla ako nagising at napaisip ako bakit iyon ang nakita ko? Ano mayroon sa blangkong puting papel?

Magpatuloy sa pagbasa

Ang tanging pag-ibig na walang makakapantay kahit sino man… -Ang istorya namen ng mama ko part 1… :)

mama

Ilang linggo na ang nakalipas mula nung huli akong sumulat sa blog na ito. ย Madami kasi nangyari e pasensya na.. Di bale ngayon handa na kong ikwento ang mga nangyari. Pasensya na, ako’y magtatagalog para mas madaling maintindihan. ๐Ÿ™‚

Isang linggo na ang nakalipas, Isang linggo na simula nung iniwan na ako physically ng nanay ko. Hindi ko alam pero hanggang ngayon BLANGKO pa din ako hindi ko alam kung panaginip pa rin ba ito? Sa dinami-dami ko atang problemang napagdanasan eto na ata ang isa sa pinaka-mabigat o pinaka-masakit na dinanas ko. Sa buong buhay ko ang nanay ko ang bukod tangi kasama ko sa tuwa at higit sa lahat sa lungkot. Buong buhay ko lumaban ako sa buhay para lamang sa kanya kaya naman ang pagkawala niya ay isa sa pinaka-masakit na nangyari sa buhay ko pero kahit na ganun wala akong isang REGRET o PANGHIHINAYANG dahil alam ko na naramdaman ng nanay ko kung gaano ko siya kamahal noong nabubuhay pa siya. Sinasabi nga ng iba kong kaibigan para lang daw kame magkapatid ng nanay ko kung magturingan at parang hindi na daw kami mapaghihiwalay pa. Oo tama iyon! Kami ng nanay ko ay sweet sa isaโ€™t-isa kahit na madalas nagtatampuhan kami. Ang mama ko ang kakampi ko sa lahat ng bagay. Minsan kapag gusto kong gumala at hindi ako pinayagan ng papa ko si mama papayagan pa rin ako at pagtatakpan niya ko kay papa. In short, kami ang partners in crime. J Si mama din ay hinayaan ako magdesisyon, hindi niya ko kinontrol sa mga bagay na desisyon ko. Alam naman niya kasi na kapag nadapa ako matuto ako ulet bumangon at matututo ako sa pagkadapa ko. Naging si ABIGAIL ako dahil sa pagmamahal na inalay ng buong puso ng mama ko. Hindi niya ko iniwan at hangang sa huli ako pa din ang iniisip niya ko. Gusto ko ikwento sainyo ang mga nangyari sa huling sandali namen na magkasama ng nanay ko.

Magpatuloy sa pagbasa

Salamat! :) Paki-usap huwag ng paki-alamanan ang grammar. :)

thank-you-languages

 

Siguro naman nalibing na mama ko pwede na ko magpasalamat salahat ng sumuporta sakin, sa mama ko, sa papa ko at sa pamilya ko sa mga orasna kailangan namen kayo. At alam ko maiintindihan ni mama kung bakit ako nagpapasalamat. ๐Ÿ™‚ Salamat sa mga taong dumamay samen sa mga oras nakailangan namen ito. Salamat sa mga nagpadala ng dasal, words of encouragementat tumulong. PAGPASENSYAHAN NIYO NA kung MAHABA ito! ๐Ÿ™‚

Magpatuloy sa pagbasa

Nothing is IMPOSSIBLE when you BELIEVE in your DREAMS

dreaming_is_believing-313100

HELLO EVERYONE! ๐Ÿ™‚ While I was thinking of what to write for this day, I suddenly remember my dream job. ๐Ÿ™‚ I know each one of us come to a point when we were still in our preparatory to elementary days, we need to stand in front of the class and told our class mate and teacher about our ambition. ๐Ÿ™‚ I remember, I hate standing in front of the class by then because I was too shy and I hate attention. hahaha As far as you know I am a programmer at one of call centers in the Philippines. I was working for almost 8 months now. I wasn’t expecting at all that I will be in this kind of job. It was never my dream or ambition before.

Magpatuloy sa pagbasa